Het laatste project taboe

Al vroeg in mijn carrière leerde ik dat projecten niet mislukken.

Ze werden weleens on hold gezet (waarbij ‘on hold’ een tamelijk rekbaar begrip bleek). Ze werden weleens ‘in de lijn afgemaakt’ (waarbij de lijn zich ofwel niet bewust was van deze taak, ofwel al zoveel lijnwerk had dat het projectwerk bleef liggen). Of projecten verdampten geleidelijk tot ze door iedereen vergeten waren.

Maar mislukken? Dat nooit.

Een mislukt project is één van de laatste taboes. Zowel voor organisaties als voor projectleiders. En ik wil een lans breken voor het bespreekbaar maken ervan. Want de harde realiteit is dat het percentage mislukte projecten al jarenlang min of meer stabiel is. En het verzwijgen of negeren ervan helpt ons niet om daar positieve verandering in te brengen.

Bron: PMI’s Pulse of the profession 2017

De meeste mensen zullen het met me eens zijn dat we het meest leren van onze fouten. Maar dat lijkt niet op te gaan voor projecten. We ontkennen projectmislukkingen en benutten we alleen de ‘lessons learned’ van geslaagde projecten. Zo lang we collectief onze mislukkingen niet recht in de ogen durven te kijken, hoe kunnen we dan ooit onze implementaties naar een volgend volwassenheidsniveau brengen?

Faalfactoren

Met de meest recente cijfers ernaast zet ik 3 van de grootste faalfactoren – en wat we daarvan kunnen leren – op een rij.

Oorzaak 1: Een wijziging in de prioriteiten van de organisatie. Vaak ligt in het verlengde van deze oorzaak een troebele visie op of onduidelijke doelstelling van het project. Welk probleem lost het project eigenlijk op?

De les: Wij als projectleiders zijn het kompas van het project en hebben de (belangrijke!) taak doorlopend vragen te blijven stellen. Héél veel vragen. En niet snel genoegen te nemen met antwoorden.

Luister goed naar je innerlijke radar als je antwoorden hoort op vragen als: waarom is dit project de beste oplossing voor het probleem? Waarom moet het nu gebeuren? Wat is er de dag na de implementatie anders dan nu? Als het verhaal niet congruent is, geef dat dan terug.

En besef: het is altijd beter om proactief twijfels over het bestaansrecht van het project aan te kaarten dan het lijdzaam op een mislukking af te zien koersen!

Oorzaak 2: Slechte communicatie. Vaak wordt dit niet als reden van project mislukking gegeven, maar worden vooral de symptomen die er op duiden genoemd. Zo zijn allerlei vormen van weerstand of tegenwerking het project fataal geworden, zijn er verkeerde beslissingen genomen of zijn er onterechte aannames gedaan die nooit zijn uitgesproken.

De les: Stel het overkoepelende ‘waarom’ vast en gebruik dit als paraplu boven alle communicatie uitingen. Gebruik het naar alle lagen van de organisatie. Organiseer in je aanpak continu ruimte voor dialoog, in alle combinaties en vormen die je kunt bedenken. Tussen project en lijn, tussen team en stuurgroep, tussen opdrachtgever en medewerkers, tussen verschillende stakeholder-groepen.

Als er een toverstokje voor projectmagie bestaat, dan heet dat communicatie. Teveel project communicatie bestaat niet.

Oorzaak 3: Onrealistische verwachtingen. In een vlaag van optimisme, naïviteit of wishful thinking is er te weinig tijd ingeruimd of zijn er te weinig mensen vrijgemaakt voor het project. Een andere verschijningsvorm is te weinig aandacht voor de impact van de verandering, waardoor een project dat om change management vraagt, te technisch wordt aangevlogen.

De les: Als het fout gaat, dan gaat het fout aan het begin. Bijna elk project begint met een gevoel van optimisme en hoop en vanuit die energie worden planningen en ambities vastgelegd. Juist dan is het zaak om het hoofd koel te houden en je niet mee te laten slepen.

Murphy

Wat als Murphy meestuurt in je project? En wat verandert er voor betrokkenen door deze implementatie. Ja, ik val in de herhaling, maar stel vragen. Véél vragen. En stel uiteindelijk jezelf indringend de vraag: geloof je oprecht dat je over de juiste condities beschikt om dit project richting succes te loodsen?

Mislukking is een wijze les in een ongezellige verpakking. We kunnen het gebruiken als stapsteen naar het volgende niveau

Mislukking geeft ons ervaring, wijsheid, veerkracht en groei. Een mislukt project is een wijze les in een ongezellige verpakking. We kunnen het gebruiken als stapsteen naar het volgende niveau.

Laten we dus met elkaar het taboe doorbreken en project blunders, mislukkingen en uitglijers vaker in alle openheid delen. Want alleen als we leren van échte fouten (en niet van de politiek correcte ‘lessons learned’ die in menig eindrapport verschijnen) brengen we ons projectsucces naar the next level.

Wie doet er mee?

Wil je dagelijkse inspiratie over moeiteloze projecten? Like De Implementatiedokter op Facebook.

 

Hoe bouw je een positief project?

Heb je het gevoel dat er een leuke en positieve manier moet zijn om projecten te organiseren? Je leest er hier alles over.
 

Bouw aan een Positief Project

3473

Ook interessant voor je

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *